การประเมินพัฒนาการทางด้านอารมณ์ จิตใจ สังคม (กลุ่มที่4)

 กลุ่มที่4 การประเมินพัฒนาการด้านอารมณ์-จิตใจ : ลักษณะของอารมณ์ พื้นอารมณ์ คุณธรรม จริยธรรม

(ต่อตนเองเเละผู้อื่น) ของเด็กปฐมวัย

ความหมายของพัฒนาการทางด้านอารมณ์-จิตใจ

      พัฒนาการทางอารมณ์ หมายถึง ลักษณะการเปลี่ยนแปลงของการแสดงออกทางด้านอารมณ์รวมถึงความสามารถในการรับรู้อารมณ์ของตัวเองและผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็น อารมณ์โกรธ กลัว อิจฉา อยากรู้อยากเห็น อารมณ์สนุกสนาน และอารมณ์รัก

    ลักษณะพัฒนาการทางด้านอารมณ์ของเด็กปฐมวัยการแสดงออกทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยนั้นรุนแรงกว่าวัยทารก ระดับความรุนแรงทางอารมณ์ของเด็กแต่ละคนมีไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับองค์ประกอบหลายๆอย่าง เช่น สุขภาพ สิ่งแวดล้อม การอบรมเลี้ยงดู อารมณ์โดยทั่วไปของเด็กปฐมวัย ได้แก่ อารมณ์โกรธ กลัว อิจฉา อยากรู้อยากเห็น อารมณ์สนุกสนาน และอารมณ์รัก 

ประสบการณ์สำคัญที่ส่งเสริมพัฒนาการด้านอารมณ์-จิตใจ

          ประสบการณ์สำคัญที่ส่งเสริมพัฒนาการด้านอารมณ์-จิตใจ เป็นการสนับสนุนให้เด็กได้แสดงออกทางอารมณ์และความรู้สึกของตนเองที่เหมาะสมกับวัย ตระหนักถึงลักษณะพิเศษเฉพาะที่เป็นอัตลักษณ์ ความเป็นตัวของตัวเอง มีความสุข    ร่าเริงแจ่มใส การเห็นอกเห็นใจผู้อื่น ได้พัฒนาคุณธรรมจริยธรรม สุนทรียภาพความรู้สึกที่ดีต่อตนเอง และความเชื่อมั่นในตนเองขณะปฏิบัติกิจกรรมต่างๆ 

ลักษณะพัฒนาการทางด้านอารมณ์

       ลักษณะการเปลี่ยนแปลงของการแสดงออกทางด้านอารมณ์รวมถึงความสามารถในการรับรู้อารมณ์ของตัวเองและผู้อื่น

         ความสามารถควบคุมอารมณ์ จะสังเกตได้จากพฤติกรรมการแสดงออกในขณะที่เด็กทำกิจกรรมต่างๆ รวมทั้งในช่วงเวลาที่เด็กกําลังเล่น ฟังนิทาน หรือการเล่นบทบาทสมมติ

        เมื่ออายุมากขึ้น เด็กจะมีความซับซ้อนทางอารมณ์เพิ่มขึ้น จากอารมณ์ของเด็กแรกเกิดที่จะมีอารมณ์ตื่นเต้นเท่านั้นได้เปลี่ยนแปลงเป็นอารมณ์ชื่นบานหรืออารมณ์พอใจซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อเด็กได้รับความสบายใจ ได้รับการตอบสนองความต้องการทางร่างกาย ส่วนอารมณ์ไม่ชื่นบานหรืออารมณ์ไม่พอใจ เกิดขึ้นเมื่อเด็กรู้สึกไม่สบายใจ ไม่แจ่มใส ไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่ มีผลทำให้อารมณ์ของเด็กได้พัฒนาต่อไปจนเปลี่ยนแปลงเป็นอารมณ์โกรธเกลียด อิจฉา ริษยา เป็นต้น 

ลักษณะพัฒนาการทางด้านจิตใจของเด็กปฐมวัย

    3 ปี แรก เด็กเริ่มเลียนแบบพฤติกรรมการแสดงออกจากผู้ที่เด็กได้ใกล้ชิด บางครั้งเด็กแสดงพฤติกรรมไม่ถูกต้อง เพราะไม่เข้าใจในพฤติกรรมที่ตนได้กระทำ คิดว่าพฤติกรรมที่ผู้ใหญ่ทำเป็นพฤติกรรมที่ดี จึงเลียนแบบผู้ใหญ่

    3-6 ปี พัฒนาการทางด้านจิตใจเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะเด็กสามารถใช้คําพูดที่มีความหมาย มีความชัดเจน มีการรับรู้ได้ดี เป็นวัยที่เด็กอยากรู้อยากเห็นมาก ทำให้พัฒนาการทางด้านจิตใจเกิดขึ้นได้

     หลักการสำคัญของพัฒนาการทางด้านจิตใจ คือ วัย 6 ปี แรกของชีวิตนั้น เด็กควรได้รับการวางพื้นฐานทางจิตใจที่ดีงาม เพื่อการดำรงชีวิตที่ดีและอยู่ในสังคมได้อย่างเป็นสุข

ปัจจัยที่มีผลต่อพัฒนาการทางด้านอารมณ์และจิตใจ

1.ลักษณะการถ่ายทอดทางพันธุกรรม                                                                              

2.การอบรมเลี้ยงดูจากครอบครัวหรือสิ่งแวดล้อมที่เด็กได้รับจากครอบครัว                                                       2.1 บรรยากาศในการอบรมเลี้ยงดูและวิธีการอบรมเลี้ยงดูเด็กของแต่ละครอบครัว                                      2.2 ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างสมาชิกในครอบครัว                                                                                      2.3 ความสม่ำเสมอและคงที่ในการอบรมเลี้ยงดู                                                                                      2.4 สภาพเศรษฐกิจของครอบครัว                                                                                                                  2.5 แหล่งที่ตั้งของครอบครัว เด็กที่อยู่ในแหล่งเสื่อมโทรม                                                                           2.6 การโยกย้ายของครอบครัว เช่น การย้ายถิ่นไปตามหน้าที่การงานของพ่อแม่ 

การประเมินพัฒนาการควรยึดหลัก ดังนี้

       1. วางแผนการประเมินพัฒนาการอย่างเป็นระบบโดยเริ่มต้นจากการศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย กำหนดวัตถุประสงค์ วิธีการและเครื่องมือการประเมินและเก็บรวบรวมข้อมูลแปลผลต่อไป
       2. ประเมินพัฒนาการเด็กครบทุกด้านซึ่งต้องสอดคล้องและครอบคลุมมาตรฐานคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ตัวบ่งชี้ และสภาพที่พึงประสงค์แต่ละวัยที่กำหนดไว้ในหลักสูตรสถานศึกษา
       3. ประเมินพัฒนาการเด็กเป็นรายบุคคลอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องตลอดปี
       4.ประเมินพัฒนาการตามสภาพจริงจากกิจกรรมประจำวันด้วยเครื่องมือและวิธีการที่หลากหลาย

       5. สรุปผลการประเมินจัดทำข้อมูลและนำผลการประเมินไปใช้พัฒนาเด็กเป็นรายบุคคลและใช้เป็นข้อมูล สื่อสารกับผู้ปกครองในการเสริมศักยภาพเด็กเป็นรายบุคคล

เทคนิควิธีที่เหมาะสมในการประเมินพัฒนาการด้านอารณ์-จิตใจ

1. การสังเกตและการบันทึก คือการสังเกตอย่างมีระบบ -แบบบันทึกพฤติกรรม ใช้บันทึกเหตุการณ์เฉพาะ    -การบันทึกรายวันเป็นการบันทึกเหตุการณ์     -แบบสำรวจรายการ โดยกำหนดประเด็นหรือพัฒนาการ       2. การสนทนาสามารถใช้การสนทนาได้ทั้งเป็นกลุ่มหรือรายบุคคล                                                               3. การสัมภาษณ์                                                                                                                           

4. ใช้แบบทดสอบสถานการณ์                                                                                                              

5.การรวบรวมผลงานที่แสดงออกถึงความก้าวหน้าแต่ละด้านของเด็กเป็นรายบุคคล

1. การ์ดเชิญชวน

2.กำหนดการนำเสนองาน

3.ชุดใบความรู้ประกอบการนำเสนอ

                           (ใบความรู้ลักษณะพื้นฐานของอารมณ์)

4.ภาพและลิงค์วิดีโอตอนนำเสนองาน  

 (กดที่ลิงก์วิดีโอได้ด้านล่างค่ะ)

https://drive.google.com/file/d/1STxI5CEvvACvNDnMzxYrqe1sLrenVFW5/view?usp=drive_link